تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۱۷
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به توصیف حال خود می‌پردازد؛ او احساس می‌کند که در سراب‌ها و دریاچه‌های توهمی از عشق غرق شده است و مانند موجی در عذاب و بی‌قراری است به خاطر خوشی‌هایی که از آن برخوردار است.
در دشت با سرابم، در بحر یار آبمچون موج در عذابم، از خوش عنانی خویش
هوش مصنوعی: در دشت به خاطر سراب‌ها و دریا به خاطر محبوبم در حالتی بی‌قراری هستم، مانند موجی که در عذاب است، از خوشی و سرسختی خودم.