تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۵۵
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به احساس تنهایی و غربت خود اشاره می‌کند و می‌گوید حتی سنگ هم برای او دلسوزی نمی‌کند. همچنین به زشتی چهره‌اش که خال موزونی بر آن افتاده اشاره دارد. به نوعی، او از غربت و دردهای درونی خود شکایت دارد.
چون به داغ غربت من دل نسوزد سنگ را؟خال موزونم که بر رخسار زشت افتاده‌ام
هوش مصنوعی: چرا کسی به خاطر غم و درد تنهایی من ناراحت نمی‌شود؟ در حالی که من به خاطر عیب و نقصی که در چهره‌ام دارم، احساس درد می‌کنم.