تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۸۷
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از شب‌هایی صحبت می‌کند که در آن‌ها به یاد معشوقش می‌گذرانده و تلاش کرده تا درد و دل‌هایش را که به اندازه‌ای فراوان است، روی هم جمع کند. این تعبیر نشان‌دهنده‌ی عشق و دلتنگی عمیق اوست.
چه شبها روز کردم در شبستان سر زلفشکه اوراق دل صد پاره را بر یکدگر بستم
هوش مصنوعی: در شب‌های زیادی ساعت‌ها را در کنار زلف او گذراندم، به طوری که توانستم تکه‌های دل شکسته‌ام را به هم وصل کنم.