تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۹۲
هوش مصنوعی: شاعر در این دو بیت می‌گوید که دستش به سبو (ظرف آب) نمی‌رسد و این به خاطر افکاری است که درباره معشوقش در سر دارد. به عبارتی، فکر و خیال معشوق باعث شده که از وظایف و کارهای روزمره‌اش باز بماند.
جدا چو دست سبو از سرم نمی‌گرددز بس به فکر تو مانده است زیر سر دستم
هوش مصنوعی: هر زمان که سبو از دستم جدا شود، از فکر تو نمی‌توانم رها شوم؛ چون این فکر دائماً در سرم می‌چرخد.