تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۱۵
هوش مصنوعی: در اینجا، شاعر به ناتوانی‌ها و مشکلاتی که در زندگی تجربه کرده اشاره می‌کند و بیان می‌کند که هر جایی که به آرامش نشسته، همچون خطی از غبار و ناتوانی شده است. احساس یأس و عدم توانمندی او در این ابیات مشهود است.
درین قلمرو آفت، ز ناتوانیهابه هر کجا که نشستم خط غبار شدم
هوش مصنوعی: در این دنیا پر از مشکلات و دشواری‌ها، به خاطر ناتوانی‌هایم، هر کجا که می‌روم و می‌نشینم، مثل گرد و غبار می‌شوم و به چشم کسی نمی‌آیم.