تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۵۰
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به احساس سنگینی و فشار ناشی از نگرانی‌های دنیوی و آخرتی اشاره می‌کند و می‌گوید که از این غم‌ها یک لحظه هم رها نیست. مانند ترازویی که از دو طرف سنگینی می‌شود، او نیز دائم در فشار است.
از غم دنیا و عقبی یک نفس فارغ نیمچون ترازو از دوسر دایم گرانی می‌کشم
هوش مصنوعی: من هرگز از غصه‌های این دنیا و آخرت آسوده نیستم، مثل ترازویی که همیشه به دو طرفش بار سنگینی وارد می‌شود و همیشه در حال کشمکش است.