تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۵۵
هوش مصنوعی: این بیت از شعر به تصویر کشیدن احساس تنهایی و عذاب در سفر و وداع است. شاعر می‌پرسد که چه کسی غیر از آب و آینه در این سرزمین خشک و بی‌حاصل، می‌تواند به خاطر او گریه کند و در روز جدایی او را به یاد آورد.
کیست جز آینه و آب درین قحط‌آبادکه کند گریه به روز سفر از دنبالم
هوش مصنوعی: در این دشت خالی و بی‌برکت، چه کسی جز آینه و آب وجود دارد که برایم در روز سفر به یادم گریه کند؟