تکبیت شمارهٔ ۱۱۵۹
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به تشبیه خود به گلی از شیشه و جام اشاره میکند. او میگوید که وقتی از نوشیدنی خالی شوم، نمیدانم چگونه بخندم؛ به نوعی نشاندهندهی وابستگی او به شادی و نشاط ناشی از باده است.
گل من از خمیر شیشه و جام است پنداریکه چون خالی شدم از باده، خندیدن نمیدانم
هوش مصنوعی: گل من از جنس شیشه و جام است، انگار وقتی که از شراب خالی میشوم، دیگر نمیتوانم لبخند بزنم.