تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۶۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از احساس حسرت و نگرانی سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که از زمانی که عاشق شده، زندگی‌اش به خاطر دیگران و عشق آن‌ها گذشته است، و حالا هر که او را می‌بیند، به او حسرت می‌خورد.
در هر که ترا دیده، به حسرت نگرانمعمری است که من زنده به جان دگرانم
هوش مصنوعی: هر کس تو را دیده، با افسوس به من نگاه می‌کند، زیرا من سال‌هاست که به زندگی دیگران حسرت می‌ورزم.