تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۶۷
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به حسرت و افسوس خود اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر می‌خواهد به دیگران نزدیک شود، دیگر بال و پری برای پرواز و نزدیکی به هم ندارند. به نوعی، او از از دست رفتن فرصت‌ها و ارتباطات سخن می‌گوید.
گر می‌زنم به هم کف افسوس، دور نیستبال و پری نمانده که بر یکدگر زنم
هوش مصنوعی: اگر به هم دل می‌سوزانم و افسوس می‌خورم، دور نیست که دیگر از جهش و آزادی خبری نباشد و نتوانم با هم پرواز کنم.