تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۹۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از تنهایی و عدم همدردی با خودش سخن می‌گوید. او احساس می‌کند که هیچ‌کس درد و رنج او را درک نمی‌کند و به همین دلیل، مانند یک بید مجنون، به حالت تسلیم و شکست سر به پای خود می‌نهد.
هیچ همدردی نمی‌یابم سزای خویشتنمی‌نهم چون بید مجنون سر به پای خویشتن
هوش مصنوعی: هیچ همدردی برای خودم پیدا نمی‌کنم، بنابراین مانند بید مجنون سر به پای خودم می‌زنم.