تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۰۹
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر از احساس خستگی و ناامیدی در بیابان سخن می‌گوید و اشاره دارد که دیگر نمی‌تواند با غبار این محیط دست و پنجه نرم کند. او تصمیم دارد خود را همچون گردباد از این وضعیت جدا کند و برود.
زین بیابان می‌برم خود را برون چون گردبادبیش ازین نتوان غبار خاطر صحرا شدن
هوش مصنوعی: از این بیابان خود را بیرون می‌برم، چون گردباد؛ زیرا دیگر نمی‌توانم غبار خاطر این صحرا را تحمل کنم.