تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۱۳
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت احساس می‌کند که در حالت محدودیت و محبوس بودن، به ارزش آزادی پی برده است. او متوجه می‌شود که زندگی در بهشت و لذت‌ها، بدون وجود آزادی واقعی، بی‌معنا است.
دلم ز کنج قفس تا گرفت، دانستمکه در بهشت، مکرر نمی‌توان بودن
هوش مصنوعی: وقتی دلم از محدودیت و تنگنایی که در آن قرار داشتم، آزرده شد، فهمیدم که نمی‌توانم همیشه در بهشت و جای خوب باقی بمانم.