تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۴۲
هوش مصنوعی: در این شعر، تصویرگری از یک فضای پر التهاب و ناپایدار است که در آن افکار و اندیشه‌ها مانند حباب‌ها در حال تراوش و آسیب‌پذیری هستند. شاعر به نوعی هشدار می‌دهد که باید از خطرات و چالش‌هایی که در این فضا وجود دارد، دوری کرد و خود را از دامان این خطرات دور نگه داشت.
در قلزمی که ابر کرم موج می‌زنداندیشه چون حباب ز دامان‌تر مکن
هوش مصنوعی: در جایی که ابرها در حال حرکت هستند و تغییرات زیادی رخ می‌دهد، فکر و اندیشه‌ات را کم‌فروغ و سست نکن.