تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۶۶
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر بیان می‌کند که در آرامش و راحتی، نمی‌تواند به خواب برود، زیرا وجود فردی غریبه در کنارش او را آزار می‌دهد و خواب را از او می‌گیرد.
بر حریر عافیت نتوان مرا در خواب کردمی‌شناسد بستر بیگانه را پهلوی من
هوش مصنوعی: در خواب و راحتی نمی‌توانم به آرامش کامل برسم، زیرا در کنار من، حس غریبی وجود دارد که این بستر را به من یادآوری می‌کند.