تک‌بیت شمارهٔ ۱۴۴۰
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به inevitability پیری و قریب الوقوعی مرگ اشاره می‌کند و می‌گوید که در پایان زندگی، افراد پیر نمی‌توانند از لرزش و ناپایداری خود فرار کنند. همچنین، چراغ صبح گواهی می‌دهد که هرچند زندگی ادامه دارد، اما نشانه‌های پیری و ضعف در آن نمایان می‌شود.
نیست در پایان عمر از رعشه پیران را گزیربر فروغ خویش می‌لرزد چراغ صبحگاه
هوش مصنوعی: در دوران پیری، نمی‌توان از لرزیدن و ضعف جلوگیری کرد. مانند چراغی که در آغاز صبح، به خاطر نور خود می‌لرزد و نمی‌تواند از این لرزش بگریزد.