تک‌بیت شمارهٔ ۱۴۴۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از احساس حسرت و افسوس خود صحبت می‌کند. او می‌گوید که مثل کف افسوس، برگ‌های درختش نمی‌چرخند و چون بادام‌هایی که در باغش آورده‌اند، در خود گرایشی به نظر بسته دارد و این نشان‌دهنده‌ی درونی بودن احساساتش و دوری از احساس شادی است.
نگردد چون کف افسوس هر برگ نهال من؟که چون بادام آوردند در باغم نظربسته
هوش مصنوعی: چرا مانند کف دست افسوس، هیچ برگ درخت من برنگردد؟ چرا که وقتی بادام آوردند، من در باغم در خواب و بی‌خبر بودم.