تک‌بیت شمارهٔ ۱۴۴۶
هوش مصنوعی: این بیت به بیان حسرت و ناامیدی پرنده‌ای می‌پردازد که در قفس بهشت زندگی می‌کند. او از وضعیت خود دلگیر نیست، بلکه بر روی زخم‌ها و محدودیت‌هایش تأکید می‌کند. زندگی در قفس، هرچند بهشت نامیده می‌شود، اما برای پرنده‌ای که آزادی پرواز را نمی‌تواند تجربه کند، نه خوشایند است و نه آزاد.
دلگیر نیست از تن، جانهای زنگ بستهکنج قفس بهشت است، بر مرغ پرشکسته
هوش مصنوعی: از بدی‌ها و رنج‌های جسمی ناراحت نیست، زیرا جانهای خسته و بی‌تحرک در گوشه و کنار بهشت، برای پرنده‌ای که بال‌هایش شکسته است، وجود دارند.