تک‌بیت شمارهٔ ۱۴۶۲
هوش مصنوعی: شاعر با دستان خالی خود تلاش می‌کند که مشکلات و سختی‌های روزگار را حل کند و از آن‌ها عبور کند، مشابه اینکه با شانه، گره‌های به وجود آمده در موها را باز می‌کند.
به دست تهی می‌گشایم گرههاز کار سیه روزگاران چو شانه
هوش مصنوعی: با دستانی خالی، مشکلات و سختی‌های زندگی را حل می‌کنم، مانند شانه‌ای که موها را باز می‌کند.