تکبیت شمارهٔ ۱۴۷۰
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به این نکته اشاره میکند که باید با چیزهای ساده و ناچیز مانند جگر قناعت کرد، زیرا این دنیا (مهمانسرا) بیشتر جز غم و اندوه چیزی ندارد و روزی هم که نصیب انسان میشود، آماده است و در دسترس. به این معناست که بهتر است به واقعیتهای زندگی و آنچه که داریم راضی باشیم.
با جگر خوردن قناعت کن که این مهمانسراجز غم روزی ندارد روزی آمادهای
هوش مصنوعی: به جای اینکه همیشه دنبال چیزهای بهتر و خوشمزهتر باشی، باید به داشتههای خودت قناعت کنی، چرا که این دنیا فقط به انسان غم و غصه میدهد و چیزی غیر از این برایش نمیماند. روزیای هم که به دست میآوری، معمولاً آماده و در دسترس نیست.