تک‌بیت شمارهٔ ۱۴۷۷
هوش مصنوعی: در این دو بیت، شاعر از مخاطب می‌خواهد که به ناله‌ها و دردهای او توجه کند و در 순간هایی که دلش از جمع و کاروان جدا می‌شود، آن را نادیده نگیرد. او در واقع خواستار همدلی و همراهی است.
ز ناله‌های غریبانه منع ما نکنیاگر دل شبی از کاروان جدا افتی
هوش مصنوعی: اگر تو به خاطر ناله‌های غم‌انگیز ما از ما دوری جوی، باید بدانی که اگر شبی دل تو از جمع جدا شود، ما را ترک نخواهی کرد.