تک‌بیت شمارهٔ ۱۴۸۱
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به فردی اشاره می‌کند که در محدودیت‌ها و مشکلات خود محبوس شده و از پرواز و آزادی واقعی دور است. او از او می‌خواهد که به جای نشستن در قفس، بلندتر پرواز کند و به امکانات و ظرفیت‌های بیشتری فکر کند. همین که کمی پرواز کرده، کافی نیست و باید تلاش بیشتری کند.
در کنج قفس چند کنی بال‌فشانی؟بس نیست تو را آن چه ز پرواز کشیدی؟
هوش مصنوعی: در گوشه قفس چه فایده‌ای دارد که بخواهی پرواز کنی؟ آیا کافی نیست که آنچه از پرواز کردن برایت پیش آمده، همانی باشد که تجربه کرده‌ای؟