تک‌بیت شمارهٔ ۱۴۸۵
هوش مصنوعی: اشعار به توصیف گستره‌ی عظیم رحمت الهی می‌پردازد که به حدی است که زمین و آسمان را پر کرده است. این رحمت باعث شده تا دنیای مادی به صورتی شگفت‌انگیز و غیرواقعی به نظر برسد، به گونه‌ای که دریا و ابرها هم تصویرهایی از این رحمت را ترسیم می‌کنند.
چنان از موج رحمت شد زمین و آسمان خالیکه دریای سراب و ابر تصویرست پنداری
هوش مصنوعی: به قدری رحمت گسترده شده که دیگر نه زمین و نه آسمان خالی از آن نیستند، به طوری که دریا به نظر می‌رسد فقط تصوری از آب و ابر است.