تک‌بیت شمارهٔ ۱۴۸۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عقیق (گوهری با ارزش) می‌خواهد که فراموشش نکند و به یاد داشته باشد که او در این روز خاص نامی و جایگاهی دارد، حتی اگر در حال حاضر تشنه و نیازمند باشد. این درخواست نشان‌دهنده‌ی اهمیت و ارزش وجودی اوست.
ای عقیق از من لب تشنه فراموش مکنکه درین دایره امروز تو نامی داری
هوش مصنوعی: ای عقیق، لطفاً مرا که تشنه‌ام فراموش نکن، زیرا امروز تو در این دایره نام و نشانی داری.