تک‌بیت شمارهٔ ۱۵۰۷
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر از احساس درونی خود سخن می‌گوید. او به سوز و درد عاطفی‌اش اشاره می‌کند که مانند شعله‌ای درونش در حال سوختن است و در نهایت به ظاهر او نمایان می‌شود. این احساسات نهفته، به گونه‌ای او را تحت تأثیر قرار می‌دهد که از هر چیزی که به او نزدیک می‌شود، متأثر می‌گردد.
سوز پنهانی چو شمع آخر گریبانم گرفتاز گریبان سرزند از هر چه دامن می‌کشی
هوش مصنوعی: سوز و درد پنهانی که در درونم وجود دارد، مثل شعله‌ای از یک شمع که در انتهای عمرش می‌سوزد، من را در خودش غرق کرده است و این حس از من جدا نمی‌شود، حتی اگر تلاش کنم از آن دوری کنم.