غزل شمارهٔ ۲۳
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و ارادت عمیق شاعر به معشوقه‌اش است. شاعر احساس می‌کند که هیچ چیزی نمی‌تواند او را از دوری معشوقه‌اش بازدارد و با اشتیاقی وصف‌ناپذیر در پی نزدیک شدن به اوست. با استفاده از تمثیل‌های مختلف، مانند پرگار و آفتاب، شاعر ابراز می‌کند که حتی با وجود محدودیت‌ها و بی‌قدری خود، همچنان آرزو دارد که در کنار محبوبش باشد. او به بیان احساس یتیمی و سرگشتگی می‌پردازد و اعتراف می‌کند که گرچه در مقام پایین‌تری قرار دارد، اما عشقش او را به سمت معشوقه‌اش می‌کشاند. در کل، این شعر تصویری از عشق و اشتیاق بی‌پایان است که شاعر آن را با تصویرسازی‌های زیبا و نمادهای خاص به تصویر می‌کشد.
نیست چون بال و پری تا گِرد سر گردم تو رااز ته دل گِرد سر در هر نظر گردم تو را
هوش مصنوعی: هیچ چیز مانند بال و پری نیست که بخواهم دور تو بچرخم، اما از عمق دل میخواهم در هر نگاه دور تو بچرخم.
می‌کند بی‌دست و پا نظارگی را جلوه‌اتچون به این بی‌دست و پایی همسفر گردم تو را؟
هوش مصنوعی: من وقتی که در کنار تو هستم و بی‌دست و پا میشوم، چطور می‌توانم زیبایی تو را تماشا کنم؟
کاش چون پرگار، پای آهنین می‌داشتمتا به کامِ دل چو مرکز گِرد سر گردم تو را
هوش مصنوعی: ای کاش میتوانستم مانند پرگاری با پایهای محکم، دور تو بچرخم تا به تمام آرزوهایم برسم.
در زمینِ خاکساری نقشِ پا گردیده‌امبر امید آن که شاید، پی سپر گردم تو را
هوش مصنوعی: من بر روی زمین خاکی رد پای خود را بر جا گذاشتهام، به امید این که شاید روزی تو را به خود جذب کنم.
چون تو هرگز زیرِ پای خود نمی‌بینی ز نازمن به امیدِ چه خاکِ رهگذر گردم تو را؟
هوش مصنوعی: تو هیچگاه قدمهای خودت را نمی‌بینی، از همین رو به خاطر زیبایی و محبت تو، در انتظار چه چیزی باید در گرد و خاک راه تو بیفتم؟
آفتاب و مه تو را از دور می‌بوسد زمینمن کدامین ذره‌ام تا گِرد سر گردم تو را؟
هوش مصنوعی: خورشید و ماه از دور تو را میبوسند، من در این سرزمین کدام ذره‌ام که به دور تو بچرخم؟
چون ز بی‌قدری نیم شایستهٔ بزمِ حضورچشم دارم حلقهٔ بیرونِ در گردم تو را
هوش مصنوعی: با توجه به اینکه ارزش و مقام من در برابر بزرگی این محفل کم است، چشم دوختهام به حلقهی در، به امید اینکه تو به من توجه کنی.
دامن از گَردِ یتیمی می‌فشاند گوهرتچون غبارِ خاطر ای روشن گهر گردم تو را؟
هوش مصنوعی: دستهایم از گرد و غبار یتیمی پر شده است و مانند جواهری درخشان، تو را در خاطر خود نگه میدارم. میخواهم بدانی که چقدر برایم ارزشمند هستی.
یک کمر بسته است در مُلکِ سلیمان کوه قافمن چه مورم تا سزاوارِ کمر گردم تو را
هوش مصنوعی: در سرزمین سلیمان، شخصی قوی و با اراده وجود دارد که به خاطر قدرت و عظمتش، یادآوری میشود. از سوی دیگر، من خود را مانند یک مورچه میبینم که نمیتوانم به چنین عظمت و قدرتی دست پیدا کنم.
هر که در هر جا شود گویا به ذکرِ خیرِ توگِردِ سر چون سبحه از صد رهگذر گردم تو را
هوش مصنوعی: هر کس در هر مکانی باشد، به یاد نیکوییهای تو گردهم میآیم، مانند تسبیحی که از راههای مختلف جمع میشود تا تو را به یاد بیاورد.
سرمه‌واری از وجودِ خاکیِ من مانده استبختِ سبزی کو، که منظورِ نظر گردم تو را
هوش مصنوعی: از وجود خاکی من تنها سرمهای باقی مانده است. کجاست آن بختِ خوشی که مرا به سوی خود جذب کند؟
گرچه خاکستر شدم، باز از خدا خواهم پریتا مگر بر گِرد سر، بارِ دگر گردم تو را
هوش مصنوعی: با وجود اینکه به خاکستر تبدیل شدم، همچنان از خدا میخواهم که به من بال پرواز عطا کند تا دوباره دور تو بچرخم.
حلقهٔ سرگشتگی می‌افتد از پرگار خویشور نه صائب می‌توانم راهبر گردم تو را
هوش مصنوعی: اگر دچار سردرگمی نشوم، می‌توانم به راحتی تو را راهنمایی کنم و مسیر درست را نشان دهم.