غزل شمارهٔ ۳۸

هوش مصنوعی: این شعر به تامل درباره زندگی و چرایی رفتارهای انسان‌ها می‌پردازد. شاعر از پرسش‌ها و ابهاماتی صحبت می‌کند که در ذهنش شکل گرفته است. او از اینکه چرا انسان‌ها در مسیر دنیا و مادیات گام می‌زنند و به امور معنوی و ارزش‌های واقعی توجه نمی‌کنند، انتقاد می‌کند. از جمله موضوعاتی که مطرح می‌شود، عبارتند از: تفاوت میان دنیای فانی و معنوی، به هدر دادن ارزش‌ها برای لذت‌های زودگذر، و بی‌توجهی به نعمت‌های واقعی که انسان‌ها به خاطر جستجوی دنیوی آن‌ها را فراموش کرده‌اند. شاعر در نهایت سوالاتی را مطرح می‌کند که هر فردی باید به آن‌ها پاسخ دهد تا به درک بهتری از هدف زندگی و معنای وجودی خود برسد.