غزل شمارهٔ ۳۸۷
هوش مصنوعی: این شعر به نوعی به پیچیدگی و دشواری‌های زندگی اشاره دارد. شاعر به ما هشدار می‌دهد که در دنیای پر از غفلت، نباید از یاد خدا غافل شویم و باید به عمق معانی و حقیقت زندگی توجه کنیم. او بیان می‌کند که دنیا به مانند گلی است که به ظاهر زیباست اما در باطن آکنده از خطر و مشکلات است. اهمیت آگاهی و ذکر خداوند در زندگی تاکید می‌شود و اشاره‌ای به اینکه انسان بدون معرفت نمی‌تواند دلش را آرام کند. شاعر همچنین به ناکامی و غفلت در زندگی اشاره دارد و می‌گوید افرادی که از حقیقت دورند، گرفتار بلا و مصائب می‌شوند. در نهایت، دقت در ارزش روح و معنا را یادآوری می‌کند.
به دنیای دنی بگذار جسم پای در گل راکه نتوان راست گردانیدن این دیوار مایل را
هوش مصنوعی: اجازه بده تا بدنم در دنیای پرهیاهوی خاکی بماند، زیرا نمیتوان این دیوار کج را بهراستی راست کرد.
مده در عالم پرشور دامان رضا از کفکه ساحل می کند تسلیم این دریای هایل را
هوش مصنوعی: در این جهان پرتلاطم، دست از رضایت و خرسندی بر نداشته باش، زیرا این دریاهای بزرگ و طوفانی، به آرامش و تسلیم نیاز دارند.
مشو در خاکدان عالم از یاد خدا غافلکه نور ذکر، گوهر می کند این مهره گل را
هوش مصنوعی: در زندگی از یاد خدا غافل نشو، زیرا یاد او مانند نوری است که این دانه گل را تبدیل به جواهر می‌کند.
تن بی معرفت نگذاشت دل را سر برون آردزمین شور در خود محو سازد تخم قابل را
هوش مصنوعی: بدن بیمعرفت اجازه نمیدهد که دل از آن خارج شود و زمین به خودی خود، ظرفیت ارزشمند را در خود محو می‌کند.
نگردد باعث آسودگی نزدیکی دریازبان شکوه از خاشاک بسیارست ساحل را
هوش مصنوعی: در نزدیکی دریا، آرامش به خاطر وجود زبالههای زیاد دچار مشکل است و این موضوع باعث نارضایتی می‌شود.
بلا بر اهل غفلت از در و دیوار می باردز هر خاری خطر چون تیر باشد صید غافل را
هوش مصنوعی: وسیلههای خطر و بلا برای افرادی که غفلت میکنند، از هر سو و از هر طرف در حال حملهاند. هر کمتوجهی میتواند مانند یک تیر آسیبزننده باشد و آن فرد بیخبر را شکار کند.
چه داند پیکر افسرده قدر روح را صائب؟ز لیلی بهره ای غیر از گرانی نیست محمل را
هوش مصنوعی: تنها جسم غمگین نمیداند که ارزش روح چیست. از لیلی، جز بار سنگینی، نصیبی برای مرکب نیست.