غزل شمارهٔ ۸۰۳
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به بیان عشق و وابستگی عمیق خود به محبوبش می‌پردازد. او توصیف می‌کند که چگونه زیبایی و حضور محبوبش، تمام دنیا را برایش معنا می‌دهد. تماشای محبوب برای او از هر بهشت و زیبایی دیگر دلپذیرتر است. شاعر احساس می‌کند که نمی‌تواند از محبوبش جدا شود و دل بستن به او برایش طبیعی و اجتناب‌ناپذیر است. او به زیبایی‌هایی که از محبت و خوش‌رویی محبوبش ناشی می‌شود اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی اگر دنیا با تمام زرق و برقش حالش را بد کند، عشق به محبوب برایش کافی است. در پایان، شاعر خود را به ایجاد موسیقی و نغمه‌هایی درباره محبوبش ملزم می‌کند، تا این احساسات عمیق را بیان کند.
از خویش برآورد تمنای تو ما راسر داد به فردوس تماشای تو ما را
هوش مصنوعی: خواست تو ما را از خودمان بیرون آورد و به دیدن بهشت زیبایی تو کشاند.
خوشتر ز تماشای خیابان بهشت استهر جلوه ای از قامت رعنای تو ما را
هوش مصنوعی: هر زیبایی و جلوهای که به چشم میآید، از تماشای خیابان بهشت هم دلانگیزتر است و این زیبایی به خاطر هیکلی است که تو داری.
چون سایه که سر در قدم سرو گذاردمحوست سراپا به سراپای تو ما را
هوش مصنوعی: چون سایهای که با قدمهای یک سرو در هم میآمیزد، وجودت از سر تا پا ما را در خود غرق کرده است.
ما را نتوان از تو جدا کرد، که دادنددلبستگی خاص به هر جای تو ما را
هوش مصنوعی: ما نمیتوانیم از تو جدا شویم، زیرا به هر قسمتی از تو وابستگی ویژهای پیدا کردهایم.
چون صبح برانگیخت به یک خنده پنهاناز خواب عدم، لعل شکرخای تو ما را
هوش مصنوعی: وقتی صبح با یک لبخند پنهانی از خواب عدم بیدار می‌شود، لبهای شیرین تو ما را شگفتزده می‌کند.
امروز ز رخساره خود پرده براندازتا نقد شود جنت فردای تو ما را
هوش مصنوعی: امروز زیبایی خود را به ما نشان بده تا فردای تو بهشت را برای ما به ارمغان بیاورد.
این ماحضری بود که در دیدن اولکرد از دو جهان سیر، تماشای تو ما را
هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که تجربهای که در نخستین ملاقات با تو به دست آمد، باعث شد که ما از زیباییهای دو جهان سیر و تماشا کنیم. به عبارتی دیگر، حضور تو آنچنان تاثیرگذار بود که تمام زیباییها و شگفتیهای دنیا را فراموش کردیم و تنها به تماشای تو پرداختیم.
حاشا که ز آیینه دل پاک نسازدگرد دو جهان، دامن صحرای تو ما را
هوش مصنوعی: هرگز ممکن نیست که دل پاکی از آلودگیهای دنیا محافظت کند. دامن صحرای تو، ما را از این آلودگیها دور نگه میدارد.
گو سیل فنا گرد برآرد ز دو عالمکافی است سیه خانه سودای تو ما را
هوش مصنوعی: اگر سیل نابودی هم بر دو جهان بیفتد، برای ما کافی است که عشق تو در دل ما وجود دارد، حتی اگر خانهمان در تاریکی باشد.
صائب به نوا کوش، کز این نغمه طرازانکافی است همین صوت دلارای تو ما را
هوش مصنوعی: با صدایت کار کن و تلاش کن، زیرا همین صدای دلنواز تو برای ما کافی است و نیازی به بیشتر ندارد.