غزل شمارهٔ ۹۲۵
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و قدرت عشق و محبت اشاره دارد. شاعر به توصیف تأثیر مثبت مهر و محبت بر دل‌های غمگین و دردمند می‌پردازد. او بیان می‌کند که عشق می‌تواند آرامش و سامان به زندگی آشفتگان بخشد و حتی بر دل‌های شاد نیز تأثیر بگذارد. شاعر همچنین از زیبایی‌های طبیعی و لطافت زندگی که از نوازش محبت نشأت می‌گیرد، صحبت می‌کند. او به دین و مذهب نیز پرداخته و کعبه را به عنوان نماد عشق الهی معرفی می‌کند. در نهایت، ناامیدی و دردهای ناشی از عشق‌های ناکام و غم‌های زندگی را نیز مطرح می‌کند.
روی گرم مهر اگر ذرات عالم را نواختداغ سودای تو هم دل‌های پُر غم را نواخت
هوش مصنوعی: اگر عشق و محبت گرم و مهربان دل‌های جهانیان را نوازش کند، بیتردید اشتیاق و آرزوی تو نیز می‌تواند دل‌های پر از غم را تسلی بخشد.
حُسن را باغ و بهاری همچو چشم پاک نیستماند دایم تازه‌رو هر گل که شبنم را نواخت
هوش مصنوعی: زیبایی مانند باغی است که همیشه در بهار نیست. هر گلی که با قطرههای شبنم نوازش شود، لحظهای تازه و شاداب است، ولی این تازگی همیشگی نیست.
می‌تواند داد سامان کارِ ما آشفتگانآن که از دستِ نوازش زلفِ پُر خم را نواخت
هوش مصنوعی: آن کسی که می‌تواند به کارهای آشفته ما سامان دهد، همان کسی است که با نوازش زلفهای پرپیچ و خمش، ما را نوازش کرده است.
شوربختی گشت شیرین در نظر عُشّاق راکعبه با آن منزلت روزی که زمزم را نواخت
هوش مصنوعی: شوربختی برای عاشقان زمانی که کعبه با آن مقام و منزلت، زمزم را به صدا درآورد، به گونهای خوشایند و شیرین به نظر آمد.
رزق صاحب خیر آماده است از آثار خیرجام را هر کس که بر لب بوسه زد، جم را نواخت
هوش مصنوعی: خیر و برکت برای کسی که دارای نیکویی است فراهم شده است. هر کس که بر لب جام بوسه بزند و به آن احترام بگذارد، به نوعی سرنوشتش دستخوش تغییرات مثبت خواهد شد.
خاکیانِ پاک‌طینت دانهٔ یک سبحه‌اندهر که یک دل را نوازش کرد، عالم را نواخت
هوش مصنوعی: افراد خوشنیت و پاکدل مانند دانههای یک تسبیح هستند؛ هر کسی که به دل دیگری محبت کند، تمام جهان را مورد محبت قرار داده است.
سهل باشد عشق اگر از خاک بردارد مرامهر از کوچک‌دلی بسیار شبنم را نواخت
هوش مصنوعی: عشق اگر از زمین مرا بلند کند، آسان است؛ اما محبت اگر از دل‌های کوچک برآید، مانند شبنم خواهد بود که به لطافت و زیبایی مینوازد.
بی‌کسی دل‌های غمگین را کند غمخوارِ همغم دلِ ما را نوازش کرد و دل غم را نواخت
هوش مصنوعی: تنهایی، دل‌های غمگین را به هم نزدیک می‌کند. غم دل ما را آرامش میبخشد و دل پر از غم را نوازش می‌کند.
می‌جهد آتش هنوز از چهرهٔ اولاد اوعشق از آن سیلی که در فردوس آدم را نواخت
هوش مصنوعی: آتش عشق هنوز از چهرههای فرزندان او میجوشد، همانند سیلی که در باغ بهشت آدم را نوازش کرد.
انتقام خویش از او حقّ نمک خواهد کشیدصائب آن داغِ سیه‌رویی که مرهم را نواخت
هوش مصنوعی: انتقام او به نوعی حق نمک را ادا خواهد کرد. آن درد و رنجی که بر دل سیاه او نشسته، درمانی را بعهده خواهد گرفت.