غزل شمارهٔ ۱۵۸۲
هوش مصنوعی: این شعر به مضامین هشیاری، عشق و دلتنگی می‌پردازد. شاعر می‌گوید که در جایی که آگاهی و هشیاری وجود دارد، شادی و میگساری حرام است و خواب تلخی بر آن حاکم است. او از پریشانی‌هایش می‌گوید و به زیبایی‌هایی همچون گل و خورشید نیز اشاره می‌کند. همچنین به جستجوی خضر (نماد دانایی و هدایت) در دل انسان‌های جستجوگر و دردکشیده پرداخته و به جمع شدن کودکانی در صبح آدینه اشاره می‌کند. در نهایت، می‌پرسد چرا بخت و شانس نباید زیبا باشد، در حالی که همیشه زیبایی و عشق در دل‌ها وجود دارد.
می حرام است در آن بزم که هشیاری هستخواب تلخ است در آن خانه که بیماری هست
هوش مصنوعی: نوشیدن شراب در جشنی که آدمها هشیار و بیدار هستند، ممنوع است. همچنین، خوابیدن در خانهای که بیمار هستی، به نوعی تلخ و نامطلوب خواهد بود.
با پریشان نظری بس که بدم، می شکنمهر کجا آینه ای بر سر بازاری هست
هوش مصنوعی: به خاطر نگرانی و افکار پریشانم، هر بار که در جایی آینهای ببینم، احساس میکنم که بشکنم.
می توان با گل خورشید نظر بازی کردهمچو شبنم اگرت دیده بیداری هست
هوش مصنوعی: میتوان با زیباییهای زندگی و شادیها مانند گل و نور خورشید بازی کرد، به شرطی که چشمان بیدار و بینایی داشته باشیم.
خضر بر گرد سر درد طلب می گرددکعبه فرش است در آن سینه که آزاری هست
هوش مصنوعی: خضر، که نماد دانش و راهنمایی است، در جستجوی درد و رنج در اطراف خود میچرخد. او در کعبه، که نماد مقدسیت و جستجوی معنویت است، وجود دارد؛ اما تنها قلبی که در آن آزار و رنج وجود دارد، حقیقتاً ارزشمند است.
صبح آدینه و طفلان همه یک جا جمعندبر جنون می زنم امروز که بازاری هست
هوش مصنوعی: صبح روز جمعه است و بچهها همه در یک جا گرد آمدهاند. امروز به خاطر بازار، حال و هوای شگفتانگیزی دارم.
بخت زنگار چرا سبز نباشد صائب؟روز و شب در بغلش آینه رخساری هست
هوش مصنوعی: چرا شانس و اقبال نتواند روشن و درخشان باشد؟ در هر لحظه از روز و شب، تصویری زیبا و دلنشین در آغوش او وجود دارد.