غزل شمارهٔ ۱۸۸۲
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و زیبایی معشوق صحبت می‌کند. شاعر به زیبایی و جذابیت خال لب معشوق و تاثیری که تبسم او بر دل‌ها دارد، اشاره می‌کند. ابروهای او به گونه‌ای است که به دلربایی مشغول شده و تنگنای عشق را نشان می‌دهد. شاعر احساس می‌کند که تنها نیست و دیگران نیز دچار عشق و حسرت هستند. اشاره‌ای به تأثیرات عاطفی و غم و شادی ناشی از عشق وجود دارد. در نهایت، شاعر نتیجه می‌گیرد که عشق هیچ‌گاه از یاد نمی‌رود و انسان در مرکز آن قرار دارد.
خال لب تو داغ دل آب کوثرستپنهان تبسمت نمک شور محشرست
هوش مصنوعی: خال لب تو نشانهای از عشق و علاقهام است که مانند داغی عمیق در دل میماند و آب کوثر، نمادی از پاکی و زیبایی است. تبسم تو نیز دارای طعمی خاص و دلربا است که همه چیز را تحت تأثیر قرار می‌دهد و مانند شور و هیجان یک روز بزرگ و مقدس است.
حالا به فکر دلبری افتاده ابرویتتیغ برهنه روی تو نوخط جوهرست
هوش مصنوعی: او حالا به فکر جلب توجه و زیبایی افتاده، ابروهایش مانند تیغ تیز و برقی به نظر میرسند و چهرهاش مانند خطی تازه نوشته شده با جوهر است.
تنها نه من دل پری از باغ می برمشبنم هم از تبسم رسوای گل، ترست
هوش مصنوعی: من تنها نیستم که از باغ با دلی نگران میروم، حتی شبنم نیز از خنده گل خجالتزده است.
کی رو ز تلخرویی دریا به هم کشد؟ابر مرا معامله با آب گوهرست
هوش مصنوعی: کیست که از سختی و تلخی دریا بتواند به راحتی عبور کند؟ ابر برای من یک معامله با آبهای گرانبها است.
دارد خبر ز آه من و تنگنای چرخهر شعله ای که در قفس تنگ مجمرست
هوش مصنوعی: خبر از دلتنگی و نالهی من به گوش میرسد، هر شعلهای که در دورن قفس آتشین مجمر وجود دارد.
پرویز داغ غیرت خود را علاج کردشیرین تندخوی همان داغ شکرست
هوش مصنوعی: پرویز برای درمان غیرتش، به شیرین تندخو پناه برد، چون که همان داغی که او را میسوزاند، در حقیقت شیرینی و لذتی است که از عشق به او میبرد.
از آستان عشق به جایی نمی رودصائب یکی ز حلقه به گوشان این درست
هوش مصنوعی: کسی که به عشق وابسته است، از مقام و منزلت خود نمیتواند فرار کند. یکی از افرادی که در دام عشق افتاده است، در واقع مسیر طبیعی خود را طی می‌کند و نمیتواند از آن آزاد شود.