غزل شمارهٔ ۱۹۷۱
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از عدم تحقق عشق و همچنین درد و رنجی که به خاطر عدم جایگزینی عشق در زندگی‌اش متحمل می‌شود، سخن می‌گوید. او به توصیف احساساتش می‌پردازد و بیان می‌کند که هنوز فرصتی برای ابراز عشق و شادی نیافته است. احساساتی چون ناامیدی، درد و بی‌قراری در او وجود دارد و از وضعیتی که در آن قرار دارد، گله‌مند است. او در نهایت به صبر و تلاش برای پیدا کردن دل یا عشق جدیدی اشاره می‌کند و از شرایط سختی که زمان و تقدیر برایش به وجود آورده‌اند، شکایت می‌کند. شعر در مجموع بیانگر تنهایی، ناامیدی و آرزوی عشق است.
عشقم هنوز جای به گلخن نداده استبرقم هنوز بوسه به خرمن نداده است
هوش مصنوعی: عشق من هنوز به عمق وجودش نرسیده است و احساساتم هنوز به آن شدت که باید بروز نکردهاند.
در زلف باد دست، عبث بسته ایم دلگوهر کسی به چنگ فلاخن نداده است
هوش مصنوعی: ما بیهدف در زلف باد گیر کردهایم و قلب کسی را بهدست نیاوردهایم؛ چون هیچکس جواهر خود را به تیر فلاخن نمیدهد.
چون دست و پا زنم، که به رنگ شکسته امعشق غیور بال پریدن نداده است
هوش مصنوعی: هرگاه تلاش میکنم، احساس میکنم که عشق سرسخت و غیور مانع پرواز و آزادی من شده است.
فریاد ازین طبیب که با این هجوم دردما را به نبض رخصت جستن نداده است
هوش مصنوعی: ای وای از این پزشک که در برابر دردهای ما، حتی فرصتی برای باز کردن نبض باقی نگذاشته است.
بنمای یک مسیح که گردون تنگ چشمآبش ز خشک چشمه سوزن نداده است
هوش مصنوعی: نماد یک مسیح را نشان بده که به خاطر تنگنظری گردون، چشمهای از آب را به خاطر خشک بودن، سوزن نداده است.
یک دل به من نما که ز دمسردی فلکتن چون چراغ صبح به مردن نداده است
هوش مصنوعی: به من یک دل نشان بده که نیکی و محبتش مانند روشنی صبح، زندگیام را از سردیهای دنیا نرهانده است.
مردانه تن به سختی ایام داده ایمدر زیر سنگ، سه چنین تن نداده است
هوش مصنوعی: ما با شجاعت در برابر سختیهای زندگی ایستادهایم، در حالی که دیگران توانایی تحمل چنین زحماتی را نداشتهاند.
جمع است دل چو غنچه تصویر در برشهر کس به خود قرار شکفتن نداده است
هوش مصنوعی: دلها مانند غنچهای هستند که در آغوش او جمع شدهاند؛ اما هیچکس نتوانسته به آرامش و شکوفایی واقعی دست یابد.
با تنگ گیری فلک سفله چون کنم؟دل داده است (و) بخت شکفتن نداده است
هوش مصنوعی: زمانی که سرنوشت دلم را به تنگنا میکشاند، چگونه میتوانم با این حال کنار بیایم؟ من از دلباختگانم، اما بخت و اقبال به من اجازه شکفتن و نمایاندن خود را نمیدهد.
فردا چگونه سر ز گریبان برآورد؟آن را که بوسه تیغ به گردن نداده است
هوش مصنوعی: فردا چگونه کسی میتواند سر خود را بالا بیاورد که هنوز بر گردن او سایهی تیغ نیفتاده است؟
صائب چسان بلند کنم ناله از جگر؟عشقم هنوز رخصت شیون نداده است
هوش مصنوعی: چگونه میتوانم از دل به شدت داغ خود فریاد بکشم؟ هنوز عشق اجازهی شکایت و آه و ناله کردن را به من نداده است.