غزل شمارهٔ ۲۰۰۸

هوش مصنوعی: این اشعار به بیان زیبایی‌های زندگی و مشکلات آن می‌پردازد. شاعر به صبح زندگی روشندلان اشاره می‌کند که به کوتاهی یک دم است، اما همین دم می‌تواند جهانی را احیا کند. او می‌گوید که زندگی و لذت‌ها، زیر پوشش غم و ماتم است و کسانی که از حقیقت زندگی دور نشوند، می‌توانند زیبایی‌های آن را ببینند. شاعر به دردها و زخم‌های دل اشاره می‌کند و معتقد است که هر زخم زبانی می‌تواند به مرهمی برای دل‌های شکسته تبدیل شود. همچنین اشاره می‌کند که هر جا که انسان دچار ناتوانی شود، باید مراقب باشد که نه به موری تبدیل شود و نه به زالی. در نهایت، او از معشوقش می‌گوید و این که راز دلش نه تنها برای خودش بلکه برای همه جا، به ویژه برای یارش، محفوظ است.