غزل شمارهٔ ۲۰۸۴
هوش مصنوعی: این شعر به مرور عمر و گذر آن می‌پردازد و احساسات شاعر را درباره زندگی و مرگ منعکس می‌کند. شاعر از ناپایداری عمر و گذران آن در تعقیب خواهش‌ها و آرزوها سخن می‌گوید. او اشاره می‌کند که عمرش بیشتر در فراق و آه و حسرت گذرانده شده است و به یاد می‌آورد که چگونه زندگی‌اش در دام و قفس گذر کرده و به مرگ نزدیک‌تر شده است. با بی‌خبر بودن از سرنوشت نهایی، عمرش را در انتظار و فعالیت خلاصه می‌کند و در نهایت به این نتیجه می‌رسد که زیبایی و لذت‌های زندگی همه در یک لحظه زودگذر محصور شده‌اند.
سر جوش عمر من به هوا و هوس گذشتته جرعه اش به آه و فغان (چون) جرس گذشت
هوش مصنوعی: عمر من با تمنیات و آرزوها سپری شد و در نهایت اندکی از آن به ناله و افسوس ختم شد، مانند صدایی که به سرعت میگذرد.
افغان که عندلیب مرا عمر در بهارگه در شکنج دام و گهی در قفس گذشت
هوش مصنوعی: ای پرندهای که به من شادی و زندگی بخشیدی، عمرم در این بهار در حالی میگذرد که گاهی در تنگناها و مشکلات گرفتار هستم و گاهی در قفسی حبس شدهام.
غافل زیاد مرگ مرا زندگی نکردعمرم تمام در نفس باز پس گذشت
هوش مصنوعی: با بیتوجهی به مرگ، زندگیام را بهخوبی نگذراندم و عمرم در هر لحظهاش باز به گذشته برگشت.
دلجویی بهار تلافی کند مگراز زندگانی آنچه مرا در قفس گذشت
هوش مصنوعی: بهار میتواند به نوعی جبران کنندهی آن چیزهایی باشد که من در زندگی و در قفس تجربه کردهام.
در بزم وصل آینه رویان ز احتیاطاوقات من تمام به پاس نفس گذشت
هوش مصنوعی: در مجلس وصال معشوقان، به خاطر احتیاط و مراقبت، تمام لحظات من صرف کنترل نفس و خودداری شد.
صیدی نیافتیم که مطلق عنان کنیمعمر سگ شکاری ما در مرس گذشت
هوش مصنوعی: ما هیچ شکار مناسبی پیدا نکردیم تا بتوانیم به طور آزادانه شکار کنیم. عمر سگ شکاری ما در این منطقه سپری شد.
دل خوردن است سمت طامع ز پاکبازصد بار مست دید مرا و عسس گذشت
هوش مصنوعی: دل سوختن از طرف طمعکاران به یک پاکباز، صد بار او را مست دیدند و نگهبانان از کنار او گذشتند.
صائب خوشا کسی که درین بحر چون حباببود و نمود او همه در یک نفس گذشت
هوش مصنوعی: خوش به حال کسی که در این دریای زندگی همچون حبابی است که تمامی وجودش در یک دم و لحظه به نمایش درمیآید.