غزل شمارهٔ ۲۶۶۷

هوش مصنوعی: این شعر به مفاهیم مختلفی از جمله غفلت، جستجوی حقیقت، و ارتباط با خداوند اشاره دارد. هر سبک مغزی که از یاد خدا غافل شود به بی‌خود بودن دچار می‌شود و مانند کاهی که بی‌دانه می‌شود، بی‌مصرف می‌گردد. سالک، یعنی کسی که در مسیر معنوی قدم می‌زند، نباید نگران بدنی باشد که در گذر زمان فرسوده می‌شود، چرا که حقیقت و فیض الهی همیشه پایدارند. همچنین، ارتباط انسان با خدا ممکن است با انواع تعلقات دنیوی به چالش کشیده شود. غفلت از خدا سبب می‌شود که انسان به مشکلات گرفتار شود و در نهایت، این شعر به یادآوری این نکته می‌پردازد که انسان باید توجه خود را به حقیقت و معنای عمیق زندگی معطوف کند. هرگونه غفلت یا بی توجّهی او را از مسیر درست دور خواهد کرد.