غزل شمارهٔ ۲۸۳۷
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات شاعر دربارهٔ تجربه‌های تلخ و شیرین زندگی می‌پردازد. شاعر از خوشنودی خود در میان دشت و یادآوری زخم‌هایش در شهر سخن می‌گوید. او تأکید می‌کند که دشمنانش نمی‌دانند که درد و رنج او در دل آتش جانش، چگونه تبدیل به عطری و عود می‌شود. شاعر به غبار راه‌ها و مشکلات زندگی اشاره دارد و از عدم اعتماد به وعده‌های روزگار می‌گوید، زیرا او معتقد است که حتی پشیمانی نیز می‌تواند به ناامیدی بدل شود. در پایان، او به این نکته اشاره می‌کند که در زندگی‌اش، گاهی سود و زیان به یکدیگر تبدیل می‌شوند و هرچند در دردها و رنج‌ها ممکن است دیده نشود، اما خوشنودی او از توجهات اندک، سبب دلگرمی‌اش می‌گردد.
از آن از سیر صحرا خاطرم خشنود می‌گرددکه داغم از سواد شهر مُشک‌اندود می‌گردد
هوش مصنوعی: از سفر در بیابان، خاطرات خوشی برایم بهوجود میآید، زیرا دلتنگیام به خاطر زندگی در شهر پر از دود و آلودگی کاهش مییابد.
ز ما اندیشه دارد خصم بی‌حاصل، نمی‌داندکه چوب بید در آتشگه ما عود می‌گردد
هوش مصنوعی: دشمن ما که فکر می‌کند به ما آسیب میزند، نمیداند که در واقع ما از سختیها قویتر و پختهتر میشویم. مانند چوب بید که در آتش تبدیل به عود و خوشبو می‌شود.
غبار راه هرکس می‌شوم از پستی طالعپی آزار من زنبور خاک‌آلود می‌گردد
هوش مصنوعی: من به سبب پستی و بدی سرنوشت هر کسی، مثل غبار راه آنها می‌شوم و این موضوع به من آسیب میزند. مثل زنبوری که در خاک غوطهور شده و آلوده می‌شود.
گر اظهار پشیمانی کند گردون مشو ایمنکه بدعهد از پشیمانی پشیمان زود می‌گردد
هوش مصنوعی: اگر آسمان (یا سرنوشت) ابراز پشیمانی کند، تو نباید احساس امنیت کنی؛ زیرا کسی که به وعدهاش وفا نمیکند، به سادگی از پشیمانی خود پشیمان می‌شود.
اگر این است برق بی‌نیازی غمزه او رامتاع کفر و ایمان سر به سر نابود می‌گردد
هوش مصنوعی: اگر این زیبایی و جذبه او باعث بی‌نیازی شود، تمام ارزشها و اعتقادات در برابر آن از بین میرود.
نمی‌دانم زیان و سود خود را، این قدر دانمکه سود من زیان است و زیانم سود می‌گردد
هوش مصنوعی: نمی‌دانم چه چیز به نفع من است و چه چیز به ضرر، اما میدانم که آنچه برایم خوب به نظر میرسد، در واقع به ضررم می‌شود و آنچه بد به نظر میرسد، به نفع من است.
به چشم کم به داغ لاله صحرانشین منگرکه شمع ایمن اینجا در لباس دود می‌گردد
هوش مصنوعی: به چشم کم به زخم لالههای بیابانی من ننگر، زیرا شمعی که در اینجا وجود دارد، در پوشش دود در حال گردش است.
من از زناریان کفر نعمت نیستم صائببه اندک التفاتی خاطرم خشنود می‌گردد
هوش مصنوعی: من از کفر و نافرمانی زناریان ناراحت نیستم؛ زیرا با کمترین توجه و لطفی، دلخوش و شاد می‌شوم.