غزل شمارهٔ ۲۹۹۵
هوش مصنوعی: شاعر در این اشعار به وصف احساسات عمیق و تضادهایی می‌پردازد که در درونش وجود دارد. او از جنونی سخن می‌گوید که آتش در دلش می‌افروزد و او را از عقل و مصلحت دور می‌کند. حس نگرانی از اینکه نعمتی که به دستش می‌آید، در واقع باعث درد و زحمتش شود، او را آزار می‌دهد. شاعر خود را مانند دانه‌ای بی‌طالع در دشت زندگی می‌بیند که به راحتی تحت تأثیر دیگران قرار می‌گیرد. او از طعم تلخ زندگی و بی‌معنایی‌اش رنج می‌برد و نمی‌داند چگونه با انتظارات دیگران کنار بیاید. در نهایت، به یک تصویر از غوطه‌وری در خوشی‌ها می‌پردازد، اما همواره نگران عواقب ناخواسته و سختی‌هایی است که ممکن است گریبانش را بگیرد.
جنونی کو که آتش در دل پرشورم اندازد؟زعقل مصلحت بین صد بیابان دورم اندازد
هوش مصنوعی: آیا کسی هست که آتش شوق و عشق را در دل پرحرارتم شعلهور کند؟ یا اینکه عقل محتاط و مصلحتجو من را به دورترین بیابانها ببرد؟
شدم غافل زشکر سوده الماس، می ترسمکه کافر نعمتی در مرهم کافورم اندازد
هوش مصنوعی: من از لشکری که زیور و زیبایی را همراه دارند غافل شدهام و میترسم که شخصی بیایمان، نعمتی را که در درون مرحم من وجود دارد به خطر بیندازد.
منم آن دانه بی طالع این صحرای خرم راکه مورم پیش مرغ و مرغ پیش مورم اندازد
هوش مصنوعی: من همان دانه‌ای هستم که در این دشت سرسبز بیچشمانداز هستم، جایی که مور نسبت به مرغ ارجحیت دارد و مرغ هم نسبت به من.
زمستی می شمارم بی نمک شور قیامت رانیم صهبا که یک مشت نمک از شورم اندازد
هوش مصنوعی: من در حال شمارش زمستانی بیطعم و بیهیجان هستم که به یاد قیامت می‌آید، تا اینکه یک قاشق نمک از شور و تلخیام کم کند.
قبول خاطر مشکل پسندان چون توانم شد؟که آتش چون سپند از دامن خود دورم اندازد
هوش مصنوعی: چگونه میتوانم دلِ افرادی را که سختپسندند، به دست آورم؟ وقتی که آتشِ شوق و عشق همچون عذابی سنگین، مرا از خود دور می‌کند.
نیم سنگ فلاخن، لیک دارم بخت ناسازیکه بر گرد سر هر کس که گردم دورم اندازد
هوش مصنوعی: من دارای شانس بدی هستم، هر چند تنها یک سنگ کوچک در دست دارم، اما هر کسی که به دور من میچرخد، مرا به دور میاندازد.
به دریای حلاوت غوطه برمی آورم صائباگر عریان قضا در خانه زنبورم اندازد
هوش مصنوعی: می‌گوید: اگر سرنوشت و تقدیر به من ظلم کند و مرا در شرایط سختی قرار دهد، در این حال سعی میکنم از شیرینیها و زیباییهای زندگی بهرهمند شوم.