غزل شمارهٔ ۳۲۸۳
هوش مصنوعی: این شعر به وصف تاثیرات مثبت و منفی نگاه و کلام انسان‌ها می‌پردازد. شاعر با اشاره به زیبایی‌های دیدن محبوب، آن را عاملی برای جوانی و سرسبزی دل می‌داند. او هشدار می‌دهد که دیدن و قضاوت ناپخته می‌تواند عواقب بدی داشته باشد. همچنین، اشاره می‌کند که گفتار سبک و بی‌مغز تاثیری نخواهد داشت و سکوت می‌تواند سپری در برابر زبان تند باشد. در نهایت، به تأثیرات منفی افعال بد و دوری از خوبی‌ها نیز اشاره می‌شود و قهرمانان و خوشی‌ها را در سایه موانع و مشکلات می‌بیند.
دیدنت باعث سرسبزی جان می‌گرددپیر در سایه سرو تو جوان می‌گردد
هوش مصنوعی: دیدن تو باعث شادابی و نشاط روح می‌شود، حتی شخص مسن هم در سایهی وجود تو به جوانی و سرزندگی میرسد.
دیده مگشا به تماشا که درین عبرتگاههرکه پوشد نظر از دیده‌وران می‌گردد
هوش مصنوعی: چشم خود را به تماشای دنیا نگشا، زیرا در این مکان عبرتآموز، هر کسی که چشمش را ببندد، از دیدن حقیقت دور میماند.
در سبک‌مغز ندارد سخن سخت اثرکه فلاخن سبک از سنگ گران می‌گردد
هوش مصنوعی: سخن بیمایه و بیعمق تأثیر زیادی ندارد، همچنانکه سنگهای سنگین با فلنگهای سبک و بیپایه به حرکت درمیآیند.
بر مدار از لب خود مهر خموشی زنهارکاین سپر مانع شمشیر زبان می‌گردد
هوش مصنوعی: از لب خود بدون گفتن چیزی دوری کن، زیرا این سکوت می‌تواند دژی باشد که زبان تو را از بیان حقیقت بازمیدارد.
از بدان فیض محال است به نیکان نرسدتیر کج باعث آرام نشان می‌گردد
هوش مصنوعی: هیچ فرصتی برای نیکان از فیض و خوبیهای الهی دور نخواهد بود. حتی تیر کج، که نشانهای از بدی است، می‌تواند به آرامش و سکون منجر شود.
عالم از جلوه مستانه او شد ویرانآب از قوت سرچشمه روان می‌گردد
هوش مصنوعی: عالم تحت تأثیر زیبایی و جذابیت او خراب و دگرگون شده است و آب به دلیل قدرت سرچشمهاش به آرامی جریان مییابد.
صائب از دور محال است که افتد جامشهرکه در میکده از دُردکشان می‌گردد
هوش مصنوعی: صائب میگوید: دور از دسترس است که کسی جام او را بهدست آورد؛ چون هر که در میکده میچرخد و در کنار دیگران نشسته، نمیتواند به چنین مقام و نوشی دست یابد.