غزل شمارهٔ ۳۳۴۳
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر به زیبایی و اهمیت کعبه و چشمه زمزم اشاره می‌کند که به سوی معشوق در حرکت‌اند. گرچه زندگی پر از تعلقات است، اما لحظات ارزشمندی نیز وجود دارد که از جان می‌گذرد. شاعر نشان می‌دهد که روزها و شب‌ها در ماه رمضان و جمعه معنا پیدا می‌کنند و از قصه‌های پر درد و خنجرهای تند در دل تحمل می‌کند. او همچنین بیان می‌کند که غیرت و احساسات عمیق در دل مدعیان وجود دارد و باغبان از جنبه‌های تلخ زندگی نمی‌گذرد. در کل، شعر به مضامین عشق، تعلق، و دردهای انسانی می‌پردازد.
کعبه از کوی تو لبیک‌زنان می‌گذردزمزم از خاک درت اشک‌فشان می‌گذرد
هوش مصنوعی: کعبه از نزدیک تو به شوق پاسخ می‌دهد و چشمه زمزم هم از خاک خانهات اشک میریزد و گذر می‌کند.
با همه تار تعلق که در او پیچیده استشمع در نیم‌نفس از سر جان می‌گذرد
هوش مصنوعی: شمع با وجود آنکه به شدت به ناراحتیها و وابستگیها دچار است، در لحظهای کوتاه و پرمخاطره برای جان خود میسوزد و از خود گذشتگی نشان می‌دهد.
اگر این است فلک، روز و شب عشرت مادر شب جمعه و روز رمضان می‌گذرد
هوش مصنوعی: اگر دنیا اینگونه باشد، پس ایام شاد و خوشی ما در شبهای جمعه و روزهای رمضان سپری میشود.
قصه خنجر الماس مگویید به ماکه در اینجا سخن از تیغ زبان می‌گذرد
هوش مصنوعی: نگویید به ما داستان خنجر الماس را، زیرا در اینجا صحبت از تیزی زبان است.
غیرت از مدعیان خون مرا خواهد خواستباغبان کی ز سر جرم خزان می‌گذرد؟
هوش مصنوعی: کسانی که خود را صاحب ادعا و غیرت میدانند، از من خواهند خواست که خونم را بپردازم. حال آنکه باغبان هرگز به خاطر گناه فصل پاییز از سر جرم آن می‌گذرد؟