غزل شمارهٔ ۳۵۴۲
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت معشوق می‌پردازد و می‌گوید که اهل نظر و دانایی به خوبی قدر و ارزش او را می‌دانند. شاعر به روش خاص دلربایی معشوق اشاره می‌کند و به این نکته می‌پردازد که تأثیر نگاه او بر دیگران باعث پریشانی و سردرگمی می‌شود. همچنین، او به ویژگی‌های افراشته معشوق و احساساتی که در دل عاشقان ایجاد می‌کند، اشاره می‌کند. در نهایت، به تجربه‌های عاشقانه و غم‌هایی که زمان بر دوش عاشقان می‌گذارد، پرداخته و به عمق احساسات آنها اشاره می‌کند.
رتبه خط تو بالغ نظران می دانندقدر یاقوت تو روشن گهران می دانند
هوش مصنوعی: زیبایی خط تو را اهل نظر میشناسند و ارزش یاقوت تو را هم دانایان می‌دانند.
شیوه چشم ترا اهل نظر می یابندنشأه حسن ترا بیخبران می دانند
هوش مصنوعی: چشمان تو را فقط افراد با درک و理解 خوب میبینند و زیبایی تو را ناآگاهان نمیشناسند.
از نگاه تو چه یابند پریشان سخنان؟این زبانی است که صاحب نظران می دانند
هوش مصنوعی: نگاه تو چه چیزهایی را از گفتارهای آشفته خواهد یافت؟ این زبانی است که تنها اهل نظر و دانش از آن آگاهند.
سرو و شمشاد همین قامتی افراخته اندروش دلبری این خوش کمران می دانند
هوش مصنوعی: سرو و شمشاد هر دو قد بلند و راست ایستادهاند و زیبا هستند. این خوشاندامها می‌دانند چگونه دلها را ببربایند.
منعمان را به حساب غم ایام چه کار؟این حسابی که بی سیم و زران می دانند
هوش مصنوعی: غم و اندوه روزگار برای کسانی که از دنیای مادی فاصله گرفتهاند، اهمیت چندانی ندارد. آنها حساب و کتابی از این مسائل ندارند و در واقع، این نوع حساب و کتاب برایشان بیمعناست.
رهروانی که درین بادیه گرم طلبندبرق را دخل بی بال و پران می دانند
هوش مصنوعی: عابران این مسیر که در جستجوی چیزهای ارزشمند و پرهیجان هستند، می‌دانند که برای رسیدن به اهداف بزرگ، باید از امکانات و تواناییهای خود به بهترین شکل استفاده کنند.
با سخنهای تو صائب که زوالش مرساد!حالتی هست که کامل نظران می دانند
هوش مصنوعی: سخنان تو، ای صائب، آنقدر تاثیرگذار است که هیچ گاه از بین نمیرود! حالتی وجود دارد که تنها افراد با بصیرت کامل میتوانند آن را درک کنند.