غزل شمارهٔ ۳۸۱۳
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و ناز عیسی تاخت می‌زند و از خواب سنگین و ناز او صحبت می‌کند. شاعر به قدرت عشق و راز و رمزهای وجودی اشاره می‌کند و درباره موانع و حجاب‌های میان انسان‌ها و عشق صحبت می‌کند. غبار هستی و پیچیدگی آن، به عنوان چالشی در برابر روشنایی و عشق مطرح می‌شود. در نهایت، شاعر احساس می‌کند که زیبایی و عشق باید بیدار شوند و از خواب بیدار شوند، اما موانع و غبارهای موجود این امر را دشوار می‌سازند. شعر به ترکیب مفاهیمی چون عشق، زیبایی، خواب و حقیقت پرداخته و تصویرسازی‌های شاعرانه را به نمایش می‌گذارد.
به روی خوب تو هرکس ز خواب برخیزداگر ستاره بود آفتاب برخیزد
هوش مصنوعی: هر کسی که به زیبایی تو نگاه کند، اگر هم مانند ستارهای درخشان باشد، باید مانند آفتابی تابناک بیدار شود و برآید.
چنین که چشم ترا خواب ناز سنگین استعجب که صبح قیامت ز خواب برخیزد
هوش مصنوعی: چنین که چشمان تو به خواب عمیقی رفته است، جالب است که روز قیامت از خواب بیدار میشوی.
همان قدر مرو ای مست ناز از سر منکه بوی سوختگی زین کباب برخیزد
هوش مصنوعی: ای دل، از من دور شو و به حال خودت فکر کن، چون بوی سوختگی از کباب بلند شده است و حال من نیز به تنگ آمده.
غبار هستی من تا به جاست ممکن نیستکه از میان من و او حجاب برخیزد
هوش مصنوعی: تا زمانی که وجود من پابرجاست، نمیتوان مانع و فاصلهای که بین من و او قرار دارد را از بین برد.
ز فیض عشق به رخسار گریه پرور مناگر غبار نشیند سحاب برخیزد
هوش مصنوعی: از نعمت عشق، چهره من پر از اشک شده است و اگر غباری روی آن بنشیند، مانند ابرهایی که باران میبارند، برخیزد و شروع به باریدن می‌کند.
نبرد روشنی می سیاهی از دل مامگر ز عارض ساقی نقاب برخیزد
هوش مصنوعی: مبارزهای میان روشنی و تاریکی در درون ما شکل میگیرد، مگر این که نقاب از چهرهی ساقی برداشته شود.
چنین که اختر اهل سخن زمین گیرستعجب که گرد ز روی کتاب برخیزد
هوش مصنوعی: اینگونه که ستارهٔ اهل ادب و سخن خاموش و زمینگیر شده است، عجیب نیست که گرد و غباری از روی کتابها بلند شود.
اگر به تربت مخمور، تاک دست نهدز خواب مرگ به بوی شراب برخیزد
هوش مصنوعی: اگر دستش به خاکی که شراب در آن است برسد، از خواب مرگ بیدار می‌شود و به خاطر بوی شراب به حرکت درمیآید.
فغان که قافله نوبهار کم فرصتامان نداد که نرگس ز خواب برخیزد
هوش مصنوعی: آه که کاروان بهار، زمانی برای آرامش نگذارده و فرصت نداد تا نرگس از خواب بیدار شود.
غبار هستی من آنقدر گران خیزستکه از عذار تو طرف نقاب برخیزد
هوش مصنوعی: وجود من به اندازهای سنگین و دودهدار است که حتی زیبایی چهرهات هم نمیتواند آن را از بین ببرد و بازتابش را نشان دهد.
ازان خطی که روی تو خاست، نزدیک استکه آه از جگر آفتاب برخیزد
هوش مصنوعی: از آن خطی که بر روی چهرهات نقش بسته، به زودی آهی از دل آفتاب بلند خواهد شد.
نخاست گوهر شادابی از جهان صائبچگونه ابر ز بحر سراب برخیزد؟
هوش مصنوعی: صائب، میگوید: چگونه ممکن است که شادی و زیبایی از جهان بیرون بیاید، در حالی که مانند ابرهایی که از دریاهای سراب برمیخیزند، تنها ظاهر زیبایی دارند و در واقع چیزی واقعی نیستند؟