غزل شمارهٔ ۴۱۴۷
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جذابیت‌های فردی یک شخص می‌پردازد و به نقد کسانی می‌پردازد که زیبایی حقیقی او را نمی‌شناسند. شاعر بیان می‌کند که افرادی که به وصف زیبایی می‌پردازند، خودشان هرگز آن را تجربه نکرده‌اند و فقط در تقلید از دیگران هستند. آنها زیبایی‌های ظاهری را از دور می‌بینند و از جلوه واقعی آن غافل‌اند. از سوی دیگر، شاعر به توجه به فرم ظاهری افراد و طبیعت و تمثیل‌های مختلفی از زیبایی اشاره می‌کند و در نهایت تأکید می‌کند که زیبایی حقیقی باید به‌طور مستقیم و از نزدیک درک شود.
این آهوان که گردن دعوی کشیده‌اندخال بیاض گردن او را ندیده‌اند
هوش مصنوعی: این گرازهایی که به خود میبالند و خود را برتر نشان میدهند، نمیدانند که زیبایی و شکوه واقعی در کجا است.
آنها که وصف میوه فردوس می‌کننداز نخل حسن سیب زنخدان نچیده‌اند
هوش مصنوعی: کسانی که درباره زیبایی‌های بهشت و میوههای آن صحبت میکنند، خودشان از زیبایی حقیقی و واقعی آن بهرهمند نشدهاند.
جمعی که در کمینگه صبح قیامتندآن سینه را ز چاک گریبان ندیده‌اند
هوش مصنوعی: گروهی که در انتظار روز قیامت هستند، هنوز ندیده‌اند که سینهای در حال فرار از چاک گریبان باشد.
آنان که نسبت تو به آب خضر کننداز لعل روح‌بخش تو حرفی شنیده‌اند
هوش مصنوعی: کسانی که درباره تو به وصف آب خضر صحبت میکنند، از زیبایی و روح‌بخش بودن تو مطالبی را شنیده‌اند.
این کورباطنان که ز حسن تو غافلندخورشید را به دیده خفاش دیده‌اند
هوش مصنوعی: افرادی که از زیبایی تو بیخبرند، مانند خفاشها هستند که خورشید را نمیبینند و تنها سایهها را میشناسند.
تا لعل آبدار ترا نقش بسته‌اندآب عقیق و خون یمن را مکیده‌اند
هوش مصنوعی: تا زمانی که زیبایی و درخشندگی تو در خاطر نقش بسته و به یاد مانده است، دیگران آب عقیق و خون یمن را نیز برای تو به کار گرفتهاند.
مد رسایی از قلم صنع برده‌اندتا قامت بلند ترا آفریده‌اند
هوش مصنوعی: از دست خالق هنرمند، هنری عجیب برای تو خلق کردهاند که نشان از زیبایی و بلندی قامت تو دارد.
از شرم نرگس تو غزالان شوخ‌چشمخود را به زیر خیمه لیلی کشیده‌اند
هوش مصنوعی: به خاطر زیبایی و جذابیت چشمان تو، غزالهای خوشچهره شرمنده شدهاند و خود را از نظرها پنهان کردهاند.
از چشم آهوان حرم حرف می‌زننداین غافلان نگاه ترا دور دیده‌اند
هوش مصنوعی: این غافلان در مورد زیبایی و جذابیت تو صحبت میکنند، ولی به نوعی نمیتوانند تو را به درستی ببینند و درک کنند. آنها تنها به زیباییهایی که در اطرافشان هستند توجه دارند و از چشمان معصوم و فریبنده تو غافل‌اند.
خواب فراغت از سر ایام رفته استتا چشم نیم‌خواب ترا آفریده‌اند
هوش مصنوعی: خواب آرامش و راحتی دوران گذشته از بین رفته است و اکنون که چشمان نیمهبیدار تو را خلق کردهاند، دیگر به آن آرامش دسترسی نداریم.
تا قامت بلند تو در جلوه آمده استمرغان قدس از سر طوبی پریده‌اند
هوش مصنوعی: تا زمانی که زیبایی و قامت بلند تو درخشیده، پرندگان بهشتی از درخت طوبی خارج شدهاند.
از خجلت رخ تو که خوندار لاله استگل‌ها به زیر شهپر مرغان خزیده‌اند
هوش مصنوعی: خجالت از زیبایی و رنگ صورت تو که مانند گلهای لاله است، باعث شده که گلها به زیر بال و پر پرندگان پنهان شوند.
رخسار توست لاله بی‌داغ این چمناین لاله‌های باغ همه داغ‌دیده‌اند
هوش مصنوعی: صورت تو مانند لالهای است که در این باغ داغ دیده نیست، در حالی که همه لاله‌های دیگر در این باغ زخمهای خود را دارند.
در روزگار چهره شبنم فریب توگل‌های باغ روی طراوت ندیده‌اند
هوش مصنوعی: در زمانهای که چهره شبنم به فریب تو جلوهگری می‌کند، گلهای باغ از لطافت و سرزندگی بیبهره بودهاند.
امروز در قلمرو خواری کشان توستآن را که مصریان به عزیزی خریده‌اند
هوش مصنوعی: امروز در دنیای ذلت و حقارت، آن چیزی که مصریان با ارزش و احترام خریده‌اند، متعلق به توست.
صائب به حسن طبع تو اقرار کرده‌اندجمعی که در نزاکت معنی رسیده‌اند
هوش مصنوعی: جمعی از اهل ذوق و هنر به خوشذوقی و سلیقهی تو اعتراف کردهاند، کسانی که در درک زیبایی‌های معنایی بسیار خبره و با تجربه هستند.