غزل شمارهٔ ۴۸۰۱
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و احساسات عاطفی عمیق بیان می‌شود. شاعر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی اگر دلایلی برای غم و ناامیدی وجود داشته باشد، هنوز زیبایی و جذابیت او باقی است. او به یاد بوسه‌ها و کلمات عاشقانه‌ای اشاره می‌کند که در دل دارد و حتی اگر خطی از فاصله و جدایی باشد، محبت و وفا در دلها همچنان زنده است. شاعر به تهدیدات و ناملایمات عشق نیز اشاره می‌کند، اما تأکید بر این دارد که امید و خواسته‌ها هنوز تحقق‌پذیر هستند و عشق همیشه قابلیت تداوم دارد. در نهایت، شاعر از زبان آشنایی برای بیان حال خود استفاده می‌کند و می‌گوید که غم و اندوه از غمزه معشوق هنوز در او تأثیرگذار است.
چه شد که یار خط آورد با صفاست هنوزفروغ صبح بنا گوش دلگشاست هنوز
هوش مصنوعی: چه اتفاقی افتاده که دوست با زیباییاش هنوز هم دل را خوش کرده و نور صبح هنوز هم سرگرمکننده و دلانگیز است؟
اگر چه خط رقم عزل خواند درگوششدرازدستی مژگان او بجاست هنوز
هوش مصنوعی: اگرچه در گوش او زمزمههایی از جدایی وجود دارد، اما زیبایی و دلنوازی مژگان او هنوز هم جا دارد و باقی است.
به یاد بوسه دهن خوش کنید ازان نوخطکه نوسواد سخنهای آشناست هنوز
هوش مصنوعی: به خاطر یادآوری بوسهای که بر لبان کسی بوده، از آن خط نو و زیبا لذت ببرید، چون هنوز کلمات آشنا و آشناییها وجود دارند.
به دستهای نگارین، عذار نو خط اوز کار درهم عاشق گرهگشاست هنوز
هوش مصنوعی: چهره زیبا و لطیف او هنوز به وسیله دستان هنرمندانهاش توانایی رفع مشکلات عاشقانه را دارد.
اگر چه دود برآورد خط ز رخسارشهزار تشنه جگر رالبش دواست هنوز
هوش مصنوعی: هر چند که از چهرهاش بخاری بلند می‌شود و قلبهای تشنه را آزار میدهد، اما هنوز هم او داروی این دردهاست.
به ناامیدی از اینجا مرو که حاجتهاز فیض صبح بنا گوش او رواست هنوز
هوش مصنوعی: به ناامیدی از اینجا نرو، چون هنوز از رحمت صبح خداوند حاجتها برآورده می‌شود.
ازو توقع حلوای آتشی زودستعتاب و رنجش بیجای او بجاست هنوز
هوش مصنوعی: انتظار داشتن از او برای حل کردن مسائلی که به خودی خود مشکل دارند، نابجاست و درواقع، خشم و نارضایتی او در این مورد قابل قبول است.
هزار تشنه جگر را به چشمه حیوانلبش به خضر خط سبز رهنماست هنوز
هوش مصنوعی: هزاران تشنهی درونم به چشمهی زندگی وابستهاند و نشانهی راهنمایی سبز رنگی هنوز بر لب خضر وجود دارد.
فسانه می شمرد حرف بیوفایی حسنازو توقع مهر و وفا خطاست هنوز
هوش مصنوعی: در این بیت بیان می‌شود که انتظار مهر و وفا از کسی که به او بیوفا میگویند، اشتباه است. عشق و محبت از جانب او غیرواقعی و تنها در حد گفتار است.
نگشته است به دلها گران غبار خطشعزیز دیده مردم چو توتیاست هنوز
هوش مصنوعی: غبار خطای او به دلها سنگینی نکرده است، زیرا مردم چون توت، هنوز هم تازه و شیرین به نظر میرسند.
به عرض حال زبان آشنا مکن صائبکه تیغ غمزه او برسر جفاست هنوز
هوش مصنوعی: از بیان مشکلات و مختصات خود به دیگران پرهیز کن، چرا که طعنه و زخم زبان او تا هنوز بر سر وفور بیرحمیاش باقی است.