غزل شمارهٔ ۴۸۴۳
هوش مصنوعی: این شعر به ستایش زیبایی و جذابیت محبوب می‌پردازد. شاعر با استفاده از تصاویری زیبا و خیال‌انگیز، به توصیف بانویی می‌پردازد که لبخندش باعث شادابی و سرزندگی دل‌هاست. او به نماد عشق و جذبه اشاره می‌کند و می‌گوید که زیبایی چهره و لطف او می‌تواند دل‌ها را شاد کند و حتی در روز قیامت نیز بر دیگران تأثیرگذار باشد. شاعر با بیان اینکه عشق و محبت او بهترین پناهگاه و مایه آرامش است، به ارزش و اهمیت این محبوب می‌پردازد. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که تمامی شادی‌ها و زیبایی‌های جهان در وجود این محبوب خلاصه می‌شود و او نشانه‌ای از برهان و حقیقت است.
حجت شور قیامت لب خندان تو بسهم نبرد صف محشر صف مژگان تو بس
هوش مصنوعی: زمانی که قیامت برپا شود، لبخند تو به اندازهای موثر است که نیازی به صف و تجمع در محشر نیست و فقط نگاه و مژههای تو کافی است تا همه چیز را تحت تاثیر قرار دهد.
قبله زنده دلان غنچه خندان تو بسزمزم سوختگان چاه زنخدان تو بس
هوش مصنوعی: محور زندگی از عشق و شادی توست، و عطر محبت تو مانند نغمهای دلنشین در دل سوختگان و عاشقان جاری است.
گر همه روی زمین لشکر ایمان گیردعلم افراختن زلف پریشان تو بس
هوش مصنوعی: اگر همهی انسانها در روی زمین به صف ایمان بایستند، تنها با علم و آگاهی که از زلفهای نامنظم تو بهدست میآید، کافی است.
نگشایند در جنت اگر بر رخ مادلگشاینده ماچاک گریبان تو بس
هوش مصنوعی: اگر در بهشت هم بر چهره ما ننگرند، دلگرمکننده ما، چاکِ گریبان تو کافی است.
خط یاقوت اگر از لوح جهان محو شودسرخط سبزه جنت خط ریحان تو بس
هوش مصنوعی: اگر نوشتار زیبا و درخشان یاقوت هم از دنیا محو شود، شایستگی خط سبز جنت در مقابل نوشتار خوشبوی تو کمرنگ خواهد شد.
گل رخسار ترا شبنم بیگانه مبادعرق شرم به صد چشم نگهبان تو بس
هوش مصنوعی: ای کاش که شبنم بیگانه بر روی چهرهی تو ننشیند و عرق شرم تو باعث نگاههای صدها نگهبان تو نشود.
لاله زاری شود از نامه سیاهان گرخاکهمه را شبنمی از قلزم احسان تو بس
هوش مصنوعی: اگر به نامههای تیره و تار سیاهان، توجه و احسان تو بچکد، این زمین می‌تواند به باغی گلگون تبدیل شود.
مهر و مه گر به شبستان تو پرتو ندهندچون گهر، صافدلی شمع شبستان تو بس
هوش مصنوعی: اگر خورشید و ماه هم به فضای شبانهات نور نرسانند، بیبدیل بودن پاکی دل شمع شبستانت کافیست.
ای دل از شور قیامت چه توقع داری ؟شوری بخت، نمکدان سر خوان توبس
هوش مصنوعی: ای دل چه توقعی از شور و حال قیامت داری؟ جز شوری از سرنوشت، نمکدانی برای تو وجود ندارد.
گر نبخشد گل جنت به تهیدستی مادامن پرگل ما گوشه دامان تو بس
هوش مصنوعی: اگر گلهای بهشت به ما که در فقر هستیم، عطا نشود، دامن پرگل ما را به دامان تو میچسبانیم.
صائب این آن غزل خواجه نظیری است که گفتهر که برهان طلبد قول تو برهان تو بس
هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که هنگامی که کسی به دنبال دلیلی برای اثبات چیزی باشد، باید به قول و سخن تو توجه کند؛ زیرا سخن تو خود دلیلی رسا و قانعکننده است. در واقع، حرفهای تو به اندازه کافی قوی و معتبر هستند که نیازی به برهانهای اضافی ندارد.