غزل شمارهٔ ۵۰۱۱
هوش مصنوعی: این شعر به بیان مسائلی درباره ثروت و نیکبختی می‌پردازد. شاعر می‌گوید که اگر فردی ثروتمند برای کسب منافع خود فعالیت نکند، ثروتش نصیب دیگران می‌شود. همچنین به نوعی بی‌فایده بودن تلاش‌های او اشاره می‌کند، زیرا مانند عنکبوتی مرده است که فقط به رویاهای خود چسبیده است. شاعر از زندگی ساده و بی‌ادعا و اجتناب از پیگیری آرزوها و چشم‌داشت‌های غیرواقعی سخن می‌گوید. در نهایت، به محدودیت‌ها و ترس‌ها اشاره کرده و به نیاز به آرامش و دوری از رقابت می‌پردازد.
توانگری که نباشد به خبر اقبالشنصیب مردم بیگانه می شود مالش
هوش مصنوعی: اگر فردی ثروتمند باشد و از نعمتهایش به دیگران خبری نداشته باشد، ثروتش به دست مردم ناآشنا میافتد.
گذشت خواجه و چون عنکبوت مرده هنوزمگس شکار کند رشته های آمالش
هوش مصنوعی: خواجه (مرد بزرگ یا صاحب مقام) از دنیا رفته است، اما مانند عنکبوتی که مرده هنوز در حال شکار مگسها است. این نشان میدهد که آرزوها و امیدهای او همچنان باقیاند و حتی پس از مرگش نیز تاثیر خود را حفظ کردهاند.
ازان به نان جو وآب شور ساخته امکه نیست چشم و دل هیچ کس به دنبالش
هوش مصنوعی: من از نان جو و آب شور استفاده کردهام، چرا که هیچکس به دنبال آن نیست و نه چشم و نه دل کسی به آن توجهی ندارد.
تذرو باغچه قدس وحشتی داردکه نقش ،چنگل بازست برپروبالش
هوش مصنوعی: باغچه قدس در دل خود ترسی دارد که زیبایی اش مانند چنگی است که روی پرهایش جا گرفته.
ز چرخ سفله تمنای آبروی مدارکه نم برون ندهد چشمه های غربالش
هوش مصنوعی: از گردونه پست و زمینی از آبرو و حیثیت طلب نکن که چشمههای فرسوده قطرهای آب هم بیرون نمیآورند.