غزل شمارهٔ ۵۴۱۵
هوش مصنوعی: این شعر توصیف احوالات شاعر در لحظه‌ای از بی‌خود شدن و سیر و سلوک در دنیای خیال و اندیشه است. شاعر با دست بالا کردن، به جستجوی معانی عمیق و زیبایی‌های زندگی می‌پردازد. او احساسات خود را از طریق تصویرسازی‌های مختلف، مانند چرخش در کوچه‌ها یا گردش پرگار، بیان می‌کند و از سادگی و دلبستگی‌اش به رازهای زندگی سخن می‌گوید.
شاعر با اشاره به مرهم نهادن به دردهای تنگدستی و در عین حال لذت بردن از زندگی، اندیشه‌های عمیق‌تری را در قالب مثلاً می‌نوشی و خسروانی بیان می‌کند. او به درک خوشی‌ها و چالش‌ها به‌طور همزمان می‌پردازد و به تصاویری از کشتی‌ها، پری‌ها و شادی‌های کوچک و بزرگ از زندگی اشاره می‌کند. در انتها، به دنبال رهایی و پرواز از قیدهای زندگی و رابطه‌اش با معنا و حقیقت می‌باشد.
در سماع بی‌خودی چون دست بالا می‌کنمکوچه‌ها در رود نیل چرخ پیدا می‌کنم
هوش مصنوعی: وقتی در حالت بی‌خودی و شورو حال به سر میبرم، دستم را بالا میبرم و در این حال میتوانم چرخش کوچه‌ها را در آب نیل ببینم.
با سویدای دل از سیر فلک‌ها فارغمگردش پرگار در مرکز تماشا می‌کنم
هوش مصنوعی: با قلبی پر از آرزو و شوق، از چرخش روزگار بیخبرم و تنها به تماشا نشستهام.
طور را گستاخی موسی بیابان مرگ کردمن همان از سادگی عرض تمنا می‌کنم
هوش مصنوعی: موسی به کوه طور رفت و با جرأت درخواستی کرد که میتواند به مرگش منجر شود. من نیز از روی سادگی و بیتجربگی خواستهای را مطرح می‌کنم.
بی‌خودی مرهم به داغ تنگدستی می‌نهدهردو عالم را به یک پیمانه سودا می‌کنم
هوش مصنوعی: در حالتی از بی‌خودی و ناهوشیاری، دردی که به خاطر فقر و تنگدستی دارم را تسکین میدهم. من هر دو دنیای مادی و معنوی را با یک اندازه از عشق و شور عمیق پر می‌کنم.
بادبان کشتی می می‌کنم سجاده رابا پری‌رویان مشرب سیر دریا می‌کنم
هوش مصنوعی: کشتیام را با بادبان به دریا میسپارم و سجادهام را در این راه با زیبایی پریچهرهها آراسته می‌کنم.
دامن اکسیر خرسندی به دست آورده‌امزهر اگر ریزند در جامم گوارا می‌کنم
هوش مصنوعی: من خوشبختی را به دست آوردهام و اگر کسی زهر در جام من بریزد، آن را کمپایه یا مضر نمیبینم و آن را شیرین می‌کنم.
مردم از مینا به ساغر باده می‌ریزد و مناز تنک‌ظرفی می از ساغر به مینا می‌کنم
هوش مصنوعی: مردم معمولاً شراب را از ظرف مخصوص به جام میریزند، اما من به دلیل اینکه ظرف من کوچک است، شراب را از جام به ظرف خود میریزم.
تا به کی صائب عنان‌داری کنم سیلاب رادست برمی‌دارم از دل رو به صحرا می‌کنم
هوش مصنوعی: تا کی باید بر افسار احساساتم کنترل داشته باشم؟ دیگر کافی است، از دل خستهام دست برمی‌دارم و به سمت آزادی و طبیعت میروم.