غزل شمارهٔ ۵۸۳۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به غفلت و بی‌تحرکی انسان‌ها در برابر گذر زمان و خطراتی که آنها را احاطه کرده، اشاره می‌کند. او می‌گوید که عمر به پایان رسیده و ما همچنان بی‌خبر و غیرفعال نشسته‌ایم. با وجود تهدیدها و مشکلات، همچنان به راحتی زندگی می‌کنیم و به سمت آینده‌ای نامشخص حرکت نمی‌کنیم. در واقع، شاعر به انتقاد از حالت عدم عمل و بی‌توجهی مردم اشاره می‌کند، در حالی که باید هوشیار و فعال باشند و از فرصت‌هایی که در زندگی پیش می‌آید بهره ببرند. او از ناامیدی و رکود در مواجهه با مسائل شکایت دارد و به لزوم بیداری و تلاش بیشتر برای تغییر اوضاع تکیه می‌کند.
طومار عمر طی شد و غافل نشسته ایمدر راه آرمیده چو منزل نشسته ایم
هوش مصنوعی: عمر ما به سرعت گذشت و ما در غفلت نشسته‌ایم، مانند مسافری که در راه استراحت کرده و در منزل آرام گرفته است.
بالین ز تیغ کرده و آسوده خفته ایمبر موج تکیه کرده و غافل نشسته ایم
هوش مصنوعی: بر اثر خطرات و مشکلاتی که در اطراف ما وجود دارد، ما بر روی امواج زندگی آرام و بی‌خبر از این خطرات استراحت کردهایم.
موج وحباب تاج و کمر از محیط یافتما همچنان به دامن ساحل نشسته ایم
هوش مصنوعی: ما با وجود امواج و حبابهایی که از دریا می‌آید، همچنان به آرامی در دامن ساحل نشسته‌ایم.
مشکل روان شود به دوصد نیش خون مااز بس میان مردم کاهل نشسته ایم
هوش مصنوعی: مشکل حل میشود، اما به قیمت دوصد زخم و درد که به خاطر بی‌تحرکی و تنبلی مردم تحمل کردهایم.
حیرت نگر که بر دم شمشیر آبداردر انتظار جلوه قاتل نشسته ایم
هوش مصنوعی: با شگفتی توجه کن که چگونه در انتظار ظهور قاتل، بر لبه شمشیر تیز و خیس نشسته‌ایم.
از دیر و کعبه دیده امیدوار خویشپوشیده، روز و شب به در دل نشسته ایم
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که فرد در طول زمان و با امید به آینده، به آرامش و سکوتی در دل خود رسیده است و شب و روز در این حالت به سر میبرد. او در جستجوی معنایی عمیقتر از زندگی است و به دور از شلوغیها و قضاوتهای دیگران، به تفکر و آرامش درونی پرداخته است.
غفلت به ما چه ظلم ازین بیشتر کند؟در دور چشم مست تو عاقل نشسته ایم
هوش مصنوعی: غفلت چه ظلمی میتواند به ما کند هنگامی که ما با وجود آنکه عاقل هستیم، در دور چشمهای گیج و سرمست تو نشسته‌ایم؟
نومید از کشاکش بحر کرم نه ایمصائب اگر چه تا مژه در گل نشسته ایم
هوش مصنوعی: ما از تلاش و تقلا در دل دریای بخشش ناامید نیستیم، صائب، هرچند که در شرایط سخت و دشوار گرفتار شدهایم.