غزل شمارهٔ ۶۲۴۲
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی درد و رنج عاشقانه و ناپایداری عشق صحبت می‌کند. شاعر از بی‌توجهی محبوب به آتش درون خود و شوخی‌های او با احساساتش می‌گوید. او بیان می‌کند که عشق به تنهایی نمی‌تواند او را آسوده کند و گاهی تحقیر و غفلت معشوق، او را به شدت می‌آزارد. همچنین به محبوبش هشدار می‌دهد که نگاهش می‌تواند جان او را به خطر اندازد. شاعر از ناتوانی رقیب در درک عمق احساساتش و غرور محبوب که باعث شده او در برابر ناتوانی عاشق، بی‌اعتنا باشد، سخن می‌گوید. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که عشق واقعی و مراقبت از آن به سادگی ممکن نیست و به نوعی تقابل میان عشق و خودخواهی را نشان می‌دهد.
ز آه من ندارد هیچ پروا کج کلاه منز شوخی می کند چون زلف خود بازی به آه من
هوش مصنوعی: او به آه و ناله من توجهی ندارد و کجکلاه من را فقط به خاطر تفریح و شوخی به مسخره گرفته است، مانند زلف خود که با بازی می‌کند.
به استغنا دل از عاشق ستاند کم نگاه منبه شمشیر تغافل ملک گیرد پادشاه من
هوش مصنوعی: دل عاشق را از بینیازی میستانند، چون نگاه من با بی‌توجهی مثل شمشیری است که پادشاهی را به دست میگیرد.
خدا زین برق عالمسوز جانان را نگه دارد!که مژگان می شود انگشت زنهار از نگاه من
هوش مصنوعی: خداوند این عشق پرحرارت و سوزان را حفظ کند! چرا که چشمان من به مژگانم اشارهای از خطر میکنند.
نمی داند خس و خاشاک بال شعله می گرددرقیب از ساده لوحی خار می ریزد به راه من
هوش مصنوعی: خس و خاشاک نمیدانند که مانند بال شعله میشوند و رقیب از سادگی و نادانی خود، خار و ذرات بیارزش را به سمت من میاندازد.
غرور یار از اظهار عجز من یکی صد شدبه کار مدعی آمد درین دعوی گواه من
هوش مصنوعی: غرور محبوب باعث شد که وقتی من از ناتوانی خودم سخن گفتم، او به طور ناخواسته و به تعداد یکصد در این موضوع به من کمک کرد و حالا در این جدل، به عنوان شاهد برای من ظاهر شده است.
پریشان کرد خط یار اوراق حواسم راکه را گویم که از گردی پریشان شد سپاه من؟
هوش مصنوعی: نگاه و نوشتهی معشوق، افکار و احساسات مرا به هم ریخته است. حالا نمیدانم به چه کسی بگویم که چقدر افکار و احساسم در هم و بر هم شدهاند.
محبت جمع با تن پروری صائب نمی گرددوگرنه می شود هر سایه خاری پناه من
هوش مصنوعی: عشق واقعی و وابستگی به لذتهای جسمانی نمی‌تواند با هم هماهنگ شوند، زیرا در این صورت هر چیز بیارزش و آزاردهنده ممکن است به پناهگاه من تبدیل شود.