غزل شمارهٔ ۶۲۴۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان احساسات و اندیشه‌های خود در مورد عشق و وصال می‌پردازد. او از انتظار برای وصال یار صحبت می‌کند و بیان می‌کند که این عشق او را از همه چیز به بیرون می‌کشد. شاعر می‌گوید که حتی اگر در دلش سنگی باشد، عشق او را مانند شرار آتش داغ می‌کند و نمی‌تواند در مخفی‌گاه خود باقی بماند. او از احساس شرم و حیا نیز سخن می‌گوید و اینکه در میان شادی و باده نیز هوشیاری خود را از دست نمی‌دهد. شاعر به دلبستگی‌اش به یار و پیوند عمیقش با او اشاره می‌کند، و این که دیگر هیچ چیزی نمی‌تواند او را به حالت قبلی‌اش بازگرداند. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که عشق او را از تنهایی و خودپرستی دور کرده و به سوی شکوفایی و نور می‌کشاند.
ز بزم وصل ذوق انتظارم می کشد بیرونز پای گل به صحرا خارخارم می کشد بیرون
هوش مصنوعی: از لذت و شوق وصال، حالتی از انتظار در من ایجاد شده است که احساس میکنم مانند گلی که از ریشهاش جدا شده، به بیرون کشیده میشوم و در این حال، همانند خار در بیابان، دردی در وجودم حس میکنم.
ز عشق آهنین دل در کدامین پرده بگریزم؟که گر در سنگ باشم چون شرارم می کشد بیرون
هوش مصنوعی: از عشق و محبت سختی که در دل دارم، در کدام مکان میتوانم پنهان شوم؟ چون اگر در دل سنگ هم باشم، مانند جرقهای از آتش، باز هم بیرون میآیم.
ز فکر حسن عالمگیر او پیوسته در وصلمکه دیگر زین محیط بیکنارم می کشد بیرون؟
هوش مصنوعی: از فکر زیبایی او که همه جا را تحت تاثیر قرار داده، همیشه در انتظار وصال او هستم؛ آیا دیگر از این محیط خسته شده و نمیتوانم به بیرون بروم؟
نپیمایم چرا با چشم راه قدردانی را؟که با مژگان ز پای سعی، خارم می کشد بیرون
هوش مصنوعی: چرا باید با چشم به راه قدردانی بروم؟ در حالی که با مژگانم، خارها را از پای تلاشهایم بیرون میکشم.
مرا در پرده شرم و حیا ساقی چنان داردکه گر در باده افتم، هوشیارم می کشد بیرون
هوش مصنوعی: ساقی با شرم و حیا من را در وضعیت خاصی قرار میدهد که اگر هم در میخانه باده بنوشم، او مرا هوشیار و آگاه نگه میدارد و نگذارد غفلت کنم.
هزاران ساله راه از خودپرستی دور گردیدمهمان از خود کمند زلف یارم می کشد بیرون
هوش مصنوعی: سالها از خودخواهی فاصله گرفتم، اما همچنان به وسوسههای عشق یار گرفتار میشوم.
چه افتاده است از بزم وصال خود شود مانع؟سبکدستی که خشک از جویبارم می کشد بیرون
هوش مصنوعی: چی شده که از محفل وصال دور افتادهام و مانع از نزدیک شدنم به معشوق شده است؟ انگار که کسی بیدقت و بیاعتنا، قطرهای از جویبارم را بیرون می‌کشد.
مرا هر کس که بیرون می کشد از گوشه خلوتستمکاری است کز آغوش یارم می کشد بیرون
هوش مصنوعی: هر کسی که من را از تنهایی و سکوت بیرون میآورد، فردی ناپسند است که از آغوش محبوبم مرا جدا می‌کند.
نخواهد دانه من ماند در زیر زمین صائبز مغز خاک آخر نوبهارم می کشد بیرون
هوش مصنوعی: دانهای که در زیر زمین قرار دارد، بالاخره در فصل بهار از دل خاک بیرون خواهد آمد. این اشاره به این دارد که هر چیزی زمان خود را دارد و در نهایت رشد و شکوفایی رخ خواهد داد.